Musar: Różnice pomiędzy wersjami
Linia 2: | Linia 2: | ||
pobożność praktyczna, rozwijana w II połowie XIX wieku w środowiskach ortodoksyjnych, związanych z ruchem zapoczątkowanym przez Izraela Lipkina zwanego Salanterem, (1810-1883). Ruch ten, zwany musaryzmem, był propagowany zwłaszcza na Litwie. Termin Musar (מוּסַר), zaczerpnięty z Księgi Przysłów 1:2 oznacza drogę moralności, wskazówkę lub dyscyplinę. Polegał na samodzielnym studiowaniu i medytowaniu odpowiedniej literatury na tematy etyczne, pomocą w postępach na drodze dążenia ku świętości było prowadzenie własnego dzienniczka. Do kanonu lektur Musaru należały m. in.: Orchot Tzaddikim (Drogi Sprawiedliwych), | pobożność praktyczna, rozwijana w II połowie XIX wieku w środowiskach ortodoksyjnych, związanych z ruchem zapoczątkowanym przez Izraela Lipkina zwanego Salanterem, (1810-1883). Ruch ten, zwany musaryzmem, był propagowany zwłaszcza na Litwie. Termin Musar (מוּסַר), zaczerpnięty z Księgi Przysłów 1:2 oznacza drogę moralności, wskazówkę lub dyscyplinę. Polegał na samodzielnym studiowaniu i medytowaniu odpowiedniej literatury na tematy etyczne, pomocą w postępach na drodze dążenia ku świętości było prowadzenie własnego dzienniczka. Do kanonu lektur Musaru należały m. in.: Orchot Tzaddikim (Drogi Sprawiedliwych), | ||
− | Tomer Devorah (Palma Debory) Mosze ben Jakowa Kordowero, Szmone Prakim (Osiem Rozdziałów) Majmonidesa czy Igeres HaGra – List Gaona z Wilna. | + | Tomer Devorah (Palma Debory) Mosze ben Jakowa Kordowero, Szmone Prakim (Osiem Rozdziałów) Majmonidesa, Mesilat Jeszarim [[Raw Mosze Chajim Luzzatto]] czy Igeres HaGra – List Gaona z Wilna. |
[[Kategoria:Judaizm]] | [[Kategoria:Judaizm]] |
Wersja z 19:11, 10 maj 2012
MUSAR
pobożność praktyczna, rozwijana w II połowie XIX wieku w środowiskach ortodoksyjnych, związanych z ruchem zapoczątkowanym przez Izraela Lipkina zwanego Salanterem, (1810-1883). Ruch ten, zwany musaryzmem, był propagowany zwłaszcza na Litwie. Termin Musar (מוּסַר), zaczerpnięty z Księgi Przysłów 1:2 oznacza drogę moralności, wskazówkę lub dyscyplinę. Polegał na samodzielnym studiowaniu i medytowaniu odpowiedniej literatury na tematy etyczne, pomocą w postępach na drodze dążenia ku świętości było prowadzenie własnego dzienniczka. Do kanonu lektur Musaru należały m. in.: Orchot Tzaddikim (Drogi Sprawiedliwych), Tomer Devorah (Palma Debory) Mosze ben Jakowa Kordowero, Szmone Prakim (Osiem Rozdziałów) Majmonidesa, Mesilat Jeszarim Raw Mosze Chajim Luzzatto czy Igeres HaGra – List Gaona z Wilna.