Zugot: Różnice pomiędzy wersjami

Z WikiPARDES
Skocz do: nawigacja, szukaj
Linia 17: Linia 17:
 
'''''Jehuda ben Tabaj uczył: nie czyń siebie doradcą sędziów. A gdy strony (sporu) będą stać przed tobą - niech (obaj spierający się) będą w twoich oczach jak winni, ale gdy odejdą od ciebie - niech będą w twoich oczach niewinni, jeśli przyjęli wyrok.'''
 
'''''Jehuda ben Tabaj uczył: nie czyń siebie doradcą sędziów. A gdy strony (sporu) będą stać przed tobą - niech (obaj spierający się) będą w twoich oczach jak winni, ale gdy odejdą od ciebie - niech będą w twoich oczach niewinni, jeśli przyjęli wyrok.'''
 
'' (Pirke Awot 1,8)
 
'' (Pirke Awot 1,8)
 +
 +
'''''Szimon ben Szatach uczył: Wypytuj świadków dociekliwie i bądź rozważny w swych słowach, aby nie nauczyli się z nich kłamać.''''' (Pirke Awot 1,9)
  
 
4. Szemaja i Awtaljon (czasy Hyrkana II 63 - 40 p.n.e.),
 
4. Szemaja i Awtaljon (czasy Hyrkana II 63 - 40 p.n.e.),

Wersja z 17:25, 30 kwi 2012

Zugot – pary uczonych, żyjących od I w. p.w.e. do I w. w.e., poprzedzające tanaitów. Zwykle w parze jeden był „nasi” („księciem”, przewodniczącym Sanhedrynu) a drugi „aw bet din” (zastępcą przewodniczącego Sanhedrynu, przewodniczącym trybunału sądowego). Pirke Awot (rozdział pierwszy) wymienia pięć zugot. W ich skład wchodzili (w kolejności chronologicznej od najstarszej pary):

1. Jose ben Joezer z Ceredy i Jose ben Jochanan z Jerozolimy(czasy Szymona Machabeusza 142 - 135 p.n.e.),

Jose ben Joezer, przywódca z Ceredy, uczył: Niech twój dom będzie miejscem spotkań mędrców. Przykrywaj się prochem z ich stóp i spijaj ich słowa z pragnieniem. (Pirke Awot 1,4)

Jose ben Jochanan, przywódca z Jerozolimy, uczył: Niech (drzwi) twojego domu będą szeroko otwarte i niech ubodzy należą do twoich domowników. (Pirke Awot 1,5)

2. Jehoszua ben Perachja i Nitaj Haarbeli (czasy Jana Hyrkana I 135-104 p.n.e.),

Jehoszua ben Perachja uczył: Wybierz sobie nauczyciela i nabądź sobie przyjaciela. Osądzaj każdego człowieka według jego zasług. (Pirke Awot 1,6)

Nitaj Haarbeli uczył: Oddał się od złego sąsiada i nie upadaj na duchu z powodu ciosów (losu). (Pirke Awot 1,7)

3. Jehuda ben Tabaj i Szimon ben Szatach (czasy Aleksandra Janneusza 103 - 76 p.n.e. i Aleksandry Salome 76 - 67 p.n.e.),

Jehuda ben Tabaj uczył: nie czyń siebie doradcą sędziów. A gdy strony (sporu) będą stać przed tobą - niech (obaj spierający się) będą w twoich oczach jak winni, ale gdy odejdą od ciebie - niech będą w twoich oczach niewinni, jeśli przyjęli wyrok. (Pirke Awot 1,8)

Szimon ben Szatach uczył: Wypytuj świadków dociekliwie i bądź rozważny w swych słowach, aby nie nauczyli się z nich kłamać. (Pirke Awot 1,9)

4. Szemaja i Awtaljon (czasy Hyrkana II 63 - 40 p.n.e.),

5. Hilel i Szamaj (czasy Heroda Wielkiego 39 - 4 p.n.e.).

Ostatnią parę, Hilela i Szamaja, zalicza się równocześnie do pierwszego pokolenia tanaitów. W swoich orzeczeniach halachicznych Hilel był łagodny a Szamaj rygorystyczny. Poza sześcioma wyjątkami halacha idzie zawsze za nauczaniem Hilela.